donderdag 20 juli 2017

VVV-bon

Sinds de start van mijn blog ben ik aangemeld bij waardevolle mening. Hiervoor vul ik enquêtes in die ik per mail ontvang. Ik heb hier al eens eerder een blog over geschreven en toen was ik overwegend positief. Inmiddels heb ik mijn mening wat bij moeten stellen. De laatste tijd kreeg ik veel nieuwe enquêtes die niet voor mij geschikt bleken nadat ik meerdere vragen ingevuld had.

Met veel pijn en moeite schraapte ik opnieuw €10,- bij elkaar. De VVV-bon is weer aangevraagd en zal opnieuw ingeleverd worden bij de aankoop van luiers. Of ik nog een poging waag om te sparen voor een nieuwe bon? Waarschijnlijk wel. Dat is dan toch dat zuinige mens in mij wat denkt: 'Het is toch weer €10,-.' Zal het van harte gaan? Waarschijnlijk niet. ;-)

Wat is jullie kijk op deze website? Ik hoor graag van jullie! 

dinsdag 18 juli 2017

Onrust #2

Zoals ik eergisteren al liet weten zijn wij flinke stappen aan het maken om rust te krijgen in ons hoofd, lijf en gezin. Ik accepteerde mijn nieuwe werksituatie en dit geeft me al heel veel rust.

Na de aanrijding zit ik met de gevolgen van mijn gebroken elleboog, gelukkig niet heel pijnlijk maar vaak wel lastig. Afhankelijk zijn van anderen is niets voor mij. Nog een kleine maand en ik weet weer meer na een gesprek met de chirurg. Mijn arm draaien gaat slecht en ook kan ik geen kracht zetten. Op aanraden van de arts moet ik dit wel stimuleren. Ik vind het een eng en vervelend idee dat dit misschien wel blijvend is. Met deze onrust kan ik helaas niet veel en dus wachten we maar gewoon af.

Nu verder over de werksituatie van man. In onze vriendengroep heeft man regelmatig aangegeven dat hij het niet naar zijn zin had op het werk. Toen wij het nieuws hoorden van de verkoop hebben we samen besloten om onze oren en ogen open te houden voor een nieuwe baan. Allereerst was het de vraag in welk vakgebied man wilde gaan zoeken. Zijn eerste opleiding bestond uit o.a. installatietechniek en elektra. Uiteindelijk besloot hij een vervolgopleiding te volgen voor tuinder en zo aan te sluiten bij het familiebedrijf.

Nu is het hem duidelijk geworden dat zijn interesse niet langer bij het tuindersvak liggen maar dat hij juist zijn kennis m.b.t. de installatietechniek wil vergroten en hier een baan in wil gaan zoeken. Het zoeken bleek alleen niet nodig. Doordat man in de vriendengroep dus al eens had laten weten dat hij graag zou willen switchen werd hij twee weken geleden gebeld door het bedrijf waar een vriend van ons ook werkt. Vriend had zich uitgelaten over man en het bedrijf wilde toch wel graag een kennismakingsgesprek.

Omdat man de basis weet maar nog veel moet en wil leren was het financiële plaatje vooral heel belangrijk voor ons. Voordat er überhaupt een kennismakingsgesprek plaats had gevonden werd al aangegeven dat het salaris geen vetpot zou zijn. Niet echt iets wat je wilt horen als je net een huis gekocht hebt. Dankzij ons Excelbestand konden we vrij gemakkelijk zien dat we de komende jaren best toe konden met €200,- per maand minder. Het sparen zou niet zo snel meer gaan en ook zouden we veel keuzes moeten maken m.b.t onze uitjes en aankopen. Niet dat we dit nu niet al doen, maar je begrijpt vast wat ik bedoel.

Vorige week maandag mocht man op gesprek komen. Zijn eerste sollicitatie gesprek en dat heeft hij geweten. Twee man sterk stelden allerlei vragen en zonder dat hij erop bedacht was mocht hij het koffiezetapparaat gaan repareren. Ondanks dat het erg overweldigend was geweest was man gelijk al enthousiast. Afgelopen vrijdag zou man horen hoe of wat, hij was niet de enige sollicitant. Op donderdagmiddag werd hij gebeld of hij toch  diezelfde avond nog eens op gesprek wilde komen.

Ze waren erg tevreden en wilde hem graag hebben. Zo graag zelfs dat ze gewoon €1.955,- bieden, precies hetzelfde wat hij nu verdiend. Ik ben zo trots op hem. Het bedrijf heeft hem uiteindelijk actief binnen gehaald. Wat kan dat veel doen voor iemand zijn zelfvertrouwen, hij loopt gelijk weer rechtop. ;-)

De verandering voor ons op een rijtje;
- Man krijgt een bus van de zaak. Hij wordt leerling service monteur en zal van klant naar klant gaan rijden. Een nieuwe auto blijkt geen noodzaak.
- Werkkleding en schoenen worden voortaan door het bedrijf aangeleverd. Nu moeten wij dit allemaal zelf betalen. Dit kost aan schoenen alleen al €100,- per jaar.
- Man is vaker thuis, zo kunnen we samen gaan ontbijten. Man werkt nu 45 uur, dit worden er 40. Werktijden zijn 7.30 tot 16.30. Misschien kunnen we dus op den duur de tijden van de gastouder beperken.
- Onderhoud van de CV ketel kan man zelf op gaan pakken.
- Financieel veranderd er dus helemaal niets. Het wordt zelfs op dezelfde dag uit betaald dus ook m.b.t. de automatische afschrijvingen hoef ik niets aan te passen.
- Zoals ik hierboven al aangaf, man heeft duidelijk meer zelfvertrouwen en kijkt uit naar zijn nieuwe baan. 18 september gaat hij van start. Nog maar vijf weken werken want we hebben ook nog drie weken vakantie.

Hè hè, heel wat onrust weggewerkt met een aantal goede gesprekken. Hoe pakken jullie dit thuis aan? Loop je al gauw te lang door met je gevoelens? Ik hoor graag van jullie!

zondag 16 juli 2017

Onrust

We hebben er hier al een tijd lang last van. Onrust, in ons hoofd, lijf, gezin en werk. Als ik heel eerlijk ben kampen we hier al lang mee. Een aantal jaren terug besloten we - zoals jullie weten - met het zoeken naar een koophuis. We zijn regelmatig bij huizen wezen kijken, zijn een keer teruggefloten door mijn werkgever, visten een paar keer achter het net en vonden toen wel hét huis waarvoor we een flinke lening bij schoonouders moesten afsluiten. Niet ideaal maar achteraf gezien een goede keuze voor ons als gezin. We zijn nu flink aan het sparen om de lening af te lossen. Ik heb een aflosschema gemaakt en na het vervangen van de garagedeur - blog volgt - gaan we van start.

Verdere onrust heeft vooral te maken met ons werk. In februari is mijn functie veranderd. Van receptioniste werd ik service adviseuse in de ruime zin van het woord. Ik zit nu bij de afdeling back office en heb een stapel verantwoording erbij gekregen. Ontzettend leuk, want hoe fijn is het als je werkgever erkent dat je veel meer kunt. De werkdruk is nu wel veel hoger en er wordt veel van me verwacht. Ik ben een dag extra doordeweeks gaan werken in plaats van de zaterdag. Ik heb het naar mijn zin, maar ik merk wel dat het me veel energie kost. Mijn loon is nog steeds hetzelfde als bij mijn andere functie. Daarnaast zijn de lasten van de gastouder met de helft gestegen, van twee naar drie dagen opvang. Op het werk hebben ze al aangegeven dat een loonsverhoging er momenteel niet in zit.

We hebben het er hier regelmatig over gehad. Uiteindelijk hebben we van de week duidelijke afspraken gemaakt. Ik heb het naar mijn zin en ga met plezier naar mijn werk, dus nemen we de rest voor lief. Mijn overuren zijn vrije uren dus heb ik besloten om hier regelmatig van te gaan profiteren. Eens wat vaker vrij te nemen terwijl zoon wel bij de oppas is. Komende januari wil ik opnieuw een gesprek aangaan m.b.t. mijn salaris. Ik ben benieuwd.

Dan is er nog het werk van man. Man werkt in de kassen in het familiebedrijf. Acht jaar geleden overleed zijn broer, de toekomstvisie voor het bedrijf - man en zwager aan het hoofd - was hiermee gelijk van de baan. Daarnaast heeft ook de crisis best een aandeel gehad de afgelopen jaren. De inkomsten zijn slecht en er moest al veel eigen geld in gestoken worden. Gelukkig niet ons geld. Nu ligt er een bod op tafel van een potentiële koper voor de kas en hebben schoonouders en oom besloten het boeltje te verkopen. Schoonouders zijn inmiddels met pensioen en oom mag nog heel wat jaren dus hij gaat verder met het bedrijf (wel in hetzelfde pand dus, alleen een stuk kleiner).

Door deze ontwikkelingen is man nog eens gaan denken en is een nieuwe baan opeens een zeer reëele optie!  Jarenlang niet met plezier naar je werk gaan. Ik kan het met gelukkig niet voorstellen en ben ook heel trots op man dat hij deze lastige beslissing durft te maken. Op dit vlak zijn er ook ontwikkelingen.  Hierover schrijf ik in mijn volgende blog.

Gelukkig maken we dus goede stappen de goede richting op. Hebben jullie ook 'onrust'? Ik hoor graag van jullie.


zondag 9 juli 2017

Verjaardag

Vandaag ben ik jarig! Ik word alweer 28, de tijd vliegt! Ter voorbereiding heb ik gisteren mijn dag besteed aan het opruimen en schoonmaken van de benedenverdieping. Daarnaast bakte ik een boterkoek en kookte ik tomatensoep.

Voor mijn verjaardag maakte ik weinig kosten. Ik heb de laatste weken steeds wat mee genomen, waardoor het binnen mijn budget paste. Heerlijk, genoeg voorraad en scheelt ook boodschappenstress.

De visite komt om half elf en de rest van de dag kunnen we lekker zelf inrichten. Al staat er wel een formule 1 wedstrijd op de planning...... Fijne dag allemaal!

vrijdag 7 juli 2017

Nieuwe schoenen

Het was alweer zo ver.  Tijd voor nieuwe schoenen voor zoon. Hij heeft sandalen, gympen en zomerschoenen. De sandalen kocht ik laatste al bij Kipling, maat 23. De zomerschoenen zijn nu echt te klein (20/21!), hij wil ze niet meer aan. Ik had het in eerste instantie niet in de gaten. Ik vroeg me al af waarom hij ze steeds maar uit deed. Thuis loopt zoon ook altijd op sokken of blote voeten dus die paar keer dat de schoenen aan gingen. De gympen zijn nu gewoon echt te warm voor hem. Al passen die nog wel, maat 22.

Nu heb ik via Euroclix gekeken naar webshops die kinderschoenen aanbieden. De eerste optie was van Haren en hier ben ik ook gelijk geslaagd. Hij krijgt nieuwe gympen van Adidas (zomerse) in maat 23.

De sale is volop gaande. In maat 23 kon ik niet slagen, al waren de gympen niet duur: €29,90. Wel zag ik in de sale mooie witte nette gympen met klittenband van echt leer, maat 25. Met 50% afgeprijsd maar €24,95. Die staan nu dus in zijn kledingkast te wachten tot ze passen.

Leuke actie zo: Euroclix én korting. Voorlopig zijn we er weer klaar mee. Kleding heeft hij inmiddels ook voldoende. Ik kocht veel tweedehands en slaagde bij de Hema en Zeeman.

Letten jullie bij je aankopen expres op de Euroclix? Hoeveel schoenen houden jullie aan voor de kinderen? Ik hoor graag van jullie!

woensdag 5 juli 2017

Cadeautips voor een 2-jarige

In september is het alweer zover; onze zoon wordt alweer twee jaar! Nu vind ik het opnieuw best lastig om een cadeau voor zoon te bedenken. Afgelopen jaar hebben we een doos Duplo-blokken gekocht en ik had al een uitbreiding hiervoor op mijn lijstje staan. Een boerderij of dierentuin lijkt me erg leuk voor hem.

Zoals het er nu uitziet kopen we zelf iets kleins voor hem en zullen we daarnaast €50,- op zijn spaarrekening storten. Naast het opsparen van de kinderbijslag sparen we verder niets voor hem. Dus dit is een leuke aanvulling.

Hebben jullie nog leuke tips? Hoe hebben jullie dit gedaan voor jullie kinderen? Ik hoor het graag van jullie!

zondag 2 juli 2017

Gebroken elleboog

Net toen ik weer inspiratie vond voor nieuwe blog berichten gebeurde er iets waardoor ik deze berichten opnieuw uit moest stellen. Ik werd aangereden! Onderweg maar mijn werk zag een bedrijfsbusje mij en mijn fiets over het hoofd wat resulteerde in een blauwe knie en een gebroken elleboog.

Daarnaast een zeer beschadigde fiets maar dat is verzekeringswerk en dat maakt het allemaal wat minder erg. Godzijdank reed ik zonder zoon en vallen mijn verwondingen  mee. Onhandig die gebroken elleboog maar ik heb afgelopen vrijdag groen licht gekregen.

Groen licht voor meer beweging en een operatie is niet noodzakelijk. Dat lucht op! Ook mag ik weer zelf autorijden wat voor mijn man niet vervelend is.
Nog nooit eerder kreeg ik op deze manier te maken met de verzekering en schadeformulieren. Ik zal jullie op de hoogte houden. Voor nu weer genoeg getypt, ik ga mijn arm laten rusten. Wat dat betreft ben ik nog wel even zoet.

Hebben jullie weleens te maken gehad met een aanrijding. Hoe is dit in jullie geval afgelopen? Ik hoor graag van jullie!