zondag 16 juli 2017

Onrust

We hebben er hier al een tijd lang last van. Onrust, in ons hoofd, lijf, gezin en werk. Als ik heel eerlijk ben kampen we hier al lang mee. Een aantal jaren terug besloten we - zoals jullie weten - met het zoeken naar een koophuis. We zijn regelmatig bij huizen wezen kijken, zijn een keer teruggefloten door mijn werkgever, visten een paar keer achter het net en vonden toen wel hét huis waarvoor we een flinke lening bij schoonouders moesten afsluiten. Niet ideaal maar achteraf gezien een goede keuze voor ons als gezin. We zijn nu flink aan het sparen om de lening af te lossen. Ik heb een aflosschema gemaakt en na het vervangen van de garagedeur - blog volgt - gaan we van start.

Verdere onrust heeft vooral te maken met ons werk. In februari is mijn functie veranderd. Van receptioniste werd ik service adviseuse in de ruime zin van het woord. Ik zit nu bij de afdeling back office en heb een stapel verantwoording erbij gekregen. Ontzettend leuk, want hoe fijn is het als je werkgever erkent dat je veel meer kunt. De werkdruk is nu wel veel hoger en er wordt veel van me verwacht. Ik ben een dag extra doordeweeks gaan werken in plaats van de zaterdag. Ik heb het naar mijn zin, maar ik merk wel dat het me veel energie kost. Mijn loon is nog steeds hetzelfde als bij mijn andere functie. Daarnaast zijn de lasten van de gastouder met de helft gestegen, van twee naar drie dagen opvang. Op het werk hebben ze al aangegeven dat een loonsverhoging er momenteel niet in zit.

We hebben het er hier regelmatig over gehad. Uiteindelijk hebben we van de week duidelijke afspraken gemaakt. Ik heb het naar mijn zin en ga met plezier naar mijn werk, dus nemen we de rest voor lief. Mijn overuren zijn vrije uren dus heb ik besloten om hier regelmatig van te gaan profiteren. Eens wat vaker vrij te nemen terwijl zoon wel bij de oppas is. Komende januari wil ik opnieuw een gesprek aangaan m.b.t. mijn salaris. Ik ben benieuwd.

Dan is er nog het werk van man. Man werkt in de kassen in het familiebedrijf. Acht jaar geleden overleed zijn broer, de toekomstvisie voor het bedrijf - man en zwager aan het hoofd - was hiermee gelijk van de baan. Daarnaast heeft ook de crisis best een aandeel gehad de afgelopen jaren. De inkomsten zijn slecht en er moest al veel eigen geld in gestoken worden. Gelukkig niet ons geld. Nu ligt er een bod op tafel van een potentiële koper voor de kas en hebben schoonouders en oom besloten het boeltje te verkopen. Schoonouders zijn inmiddels met pensioen en oom mag nog heel wat jaren dus hij gaat verder met het bedrijf (wel in hetzelfde pand dus, alleen een stuk kleiner).

Door deze ontwikkelingen is man nog eens gaan denken en is een nieuwe baan opeens een zeer reëele optie!  Jarenlang niet met plezier naar je werk gaan. Ik kan het met gelukkig niet voorstellen en ben ook heel trots op man dat hij deze lastige beslissing durft te maken. Op dit vlak zijn er ook ontwikkelingen.  Hierover schrijf ik in mijn volgende blog.

Gelukkig maken we dus goede stappen de goede richting op. Hebben jullie ook 'onrust'? Ik hoor graag van jullie.


7 opmerkingen:

  1. Ja hoor in het voorjaar wil ik altijd weg, de boel de boel laten en verder.
    Tja waarheen een onbestemd gevoel waar ik niets mee kan.
    Maar soms is het tijd voor verandering, en dat moet je gewoon doen.
    Je krijgt altijd spijt van iets wat je nooit hebt gedaan en wel wou dan van iets wat je wel hebt gedaan en misschien is mislukt!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Helemaal mee eens. Fijn dat we stappen hebben ondernomen.

      Verwijderen
  2. Ik heb dat vooral gehad toen ik terug naar Nederland kwam. Ik ging wel weer het zelfde beroep uitoefenen (in de zorg) maar de werkwijze is zo anders in Nederland vergeleken met de VS. Het heeft zeker drie jaar geduurd voordat ik mijn draai een beetje gevonden had op mijn werk daardoor. Maar toch maar volgehouden, want ik moet mezelf wel onderhouden. Het gaat nu wel een stuk beter, ik ben in ideële vier jaar terug.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Inmiddels (auto spell check...)

      Verwijderen
    2. Drie jaar is best wel heel lang! Fijn dat je je draai gevonden hebt. Zo belangrijk!

      Verwijderen
  3. Dat klinkt best een beetje scheef: grotere werkdruk, meer verantwoordelijkheden maar hetzelfde salaris. Hopelijk komt er in januari wat bij.

    Maar fijn dat het werk je zo goed bevalt. Dat is veel waard.

    Huisvlijt

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dat voelt ook scheef! Ik heb alleen ook werk gedaan waar ik het niet naar mijn zin heb, dat nooit weer..

      Verwijderen

Gezellig dat jullie meelezen, ik hoor graag van jullie.